Son dakika haberi… TBMM Başkanı Numan Kurtulmuş, Finlandiya ve İsveç ziyaretleri dönüşünde ortalarında Haber7 Genel Yayın Yönetmeni Osman Ateşli’nin de olduğu gazetecilerle gerçekleştirdiği söyleşide değerli açıklamalarda bulundu.

- Pervin Buldan’ın “Yeni bir yasa taslağı gündeme gelecek, süreç en yakın vakitte ete kemiğe bürünecek” ifadesiyle ilgili soruyu cevaplayan TBMM Başkanı Kurtulmuş, yaklaşık yedi aylık çalışma ve 21 toplantının eseri olan rapor elde edildiğini, örgütün silah bırakması ve demokratikleşme adımları konusunda siyasi partiler ortasında mutabakat olduğu vurguladı.
- Örgütün silahlarını bıraktığının güvenlik ünitelerince ölçülebilir ve denetlenebilir biçimde ortaya konulmasının ‘Kritik eşik’ olduğunun altını çizen Kutulmuş, “Onlar ‘Evet, bu hususlarda kâfi adımlar atıldı. Türkiye’nin terörden kurtulması ve terör riskinin ortadan kalktığını gösteren, kâfi ölçülebilir emareler vardır’ derse bu süreç hızlanır. Güzel işte çabuk etmek lazım.” sözlerini kullandı.
- Numan Kurtulmuş, Suriye ve İran’daki gelişmelerin örgüt içinde bir “acaba burada yeni bir konum doğar mı” beklentisi oluşturduğunu, lakin hem Suriye’de yeni idarenin süratli entegrasyonu hem de İran’daki beklentilerin boşa çıkmasıyla örgütün oradaki ümidinin de suya düştüğünü belirtti.
Kurtulmuş, bu nedenle örgütün artık dış gelişmelere dayanarak silah bırakmama istikametinde bir beklenti taşıyamayacağını söyledi.

Kurtulmuş’un gazetecilerin gündeme ait sorularını şu biçimde cevapladı;
“HAYIRLI İŞTE ÇABUK ETMEK LAZIM”
Pervin Buldan’ın “Yeni bir yasa taslağı gündeme gelecek, süreç en yakın vakitte ete kemiğe bürünecek” sözü var. Ne vakit ete kemiğe bürüneceğinin ötesinde burada alandaki teyitleşme tamam mı? Silahların yakılması süreci bitti mi? Buna ait elimizde bir done var mı? Meclis sonuçta bununla ilgili bir adım atacak mı?
Yaklaşık yedi aylık bir çalışma, 21 toplantının sonucunda oluşmuş, çok derin tartışmalarla ortaya çıkmış bir rapor var, temelinde bir ittifak var. O raporun kıymetli başlıklarından birisi de altıncı ve yedinci kısımlar. Birincisi terör örgütünün silahları bırakmasıyla birlikte yapılacak olan yasal düzenlemeler, yedinci kısımda de genel olarak demokratikleşmeyle ilgili yasal adımlar konusunda siyasi partilerin mutabakatı var.
Dolayısıyla bu yeni bir durum değil. Bu mutabakatın gereğinin yapılması lazım. Benim de şahsi kanaatim, demir tavında dövülür diye bir tabirimiz var. Problem bu noktaya gelmişken, bölgesel koşullar ve Türkiye’nin siyasi istikrarları de olağanüstü olumlu bir atmosfer oluşturuyorken bu adımların atılması lazım ki kimseye mazeret kapısı açık bırakılmasın.
Raporun en kritik noktalarından birisi, herkesin ittifakla kabul ettiği, “kritik eşik” tanımlamasıdır. Raporun kritik eşiği olarak da örgütün silahlarını bıraktığı, kendisini tasfiye ettiğinin güvenlik ünitelerince ölçülebilir, denetlenebilir bir halde ortaya konulması ve hatta orada kurulacak olan bir düzeneğin vakit zaman Türkiye Büyük Millet Meclisi’ne de bilgi vermesi… Bunların hepsi raporumuzda kabul edilen mevzular. Burada sorumluluk ilgili güvenlik birimlerindedir. Onlar “Evet, bu hususlarda kâfi adımlar atıldı. Türkiye’nin terörden kurtulması ve terör riskinin ortadan kalktığını gösteren, kâfi ölçülebilir emareler vardır” derse bu süreç hızlanır. İyi işte çabuk etmek lazım.
“ÜMİT EDERİM Kİ DİRENÇ VARSA, ÖRGÜT BU DİRENCİNİ ARTIK BÜSBÜTÜN KALDIRIR”
Nerede duraksıyor? Siz söylüyorsunuz, Devlet Bey “Hadi artık” diyor, Feti Bey o denli, Sayın Cumhurbaşkanı benzeri… Peki bu “Hadi” dediğimiz bireyler kim? Yani örgüt mü silahı bırakmıyor yoksa bizim güvenlik ünitelerimiz hala emin değil mi? Kelamını ettiğiniz sistem şimdi daha kurulmadı herhalde. Silahları bırakmıyorlar mı bunlar? Orada bir şey mi?
Daha evvel de söylemiştim, Süleymaniye’de silahların yakılması çok sembolikti lakin çok pahalıydı. Şayet ondan sonra örgüt, üzerine düşen sorumlulukları süratli bir biçimde yerine getirmeye devam etseydi zati bu iş çoktan bitmişti, yasal düzenlemelerin hepsi yapılmış olurdu. Münasebetiyle burada silahların bırakılması, teslimi konusunda İmralı’nın iradesinin dışında da önemli bir gecikme olduğunu görüyoruz. Ümit ederim ki buradaki gecikme bir an önce kaldırılır. Direnç varsa, örgüt bu direncini artık büsbütün kaldırır ve adımlar atılır.
Bir beklenti, talep mi var karşı tarafta?
Sayın Cumhurbaşkanından başlayarak aşağıya kadar çok sağlam bir irade var. Siyaset üzerine düşen misyonu yaptı, rapor yerine geldi. Neler yapılabileceği, ne cins bir yasa yazılacak o bile raporda ana sınırlarıyla ortaya konuldu. Burada “Tamam, artık silahlar bırakılmıştır” konusunun yerine getirilmesi lazım.

“SURİYE’DE ÖRGÜTÜN ÜMİDİ SUYA DÜŞTÜ”
İran savaşıyla ilgili bir frene basma mı, yani İmralı’nın iradesi dışında bir gecikme olduğunu düşünüyorum dediniz.
Görebildiğim kadarıyla hem İsrail’in Lübnan atakları hem de Suriye’deki birtakım ayrılıkçı kümelerin, Dürzi kümelerin silahlanması süreçleri muhtemelen örgütün içerisindeki birtakım kümelere “Acaba bize buradan bir durum doğuyor mu?” üzere bir ümit ortaya çıkardı. Lakin Ahmed Şara hükümetinin ve orada PYD ile birlikte yeni Suriye idaresinin çok süratli bir entegrasyon sürecinin, beklenenden de başarılı bir formda devam ediyor olması oradaki ümidi suya düşürmüş oldu örgüt bakımından.
İkincisi de söylediğiniz üzere İran’daki olaylar… Bilhassa başlangıçta rejim değiştirilmesi amaç alındığı için Amerika tarafından, oradaki kümeler, PJAK silahlandırılıp, onların da halkı silahlandırması beklentisi muhtemelen oluştu. Fakat o hususun da o denli olmadığı anlaşıldı. Aslında tüm kümeler için ayrıntıları farklı husus olmak üzere Trump kendisi söyledi. Silah verdik, silahları cebine attılar, halka vermediler üzere bir şey söyledi. Münasebetiyle oradan da bir ümit ışığı olmadığı için artık silah bırakma konusunda örgütün rastgele bir diğer yanlış yola sapmayacağını düşünüyorum.
“TÜRKİYE’NİN BAŞINA BELA ETMEK İSTEYEBİLİRLER”
İran’la ilgili kimi argümanlar da var. Sanal medyada görüyorum, burada İsrail’in el altından öbür bir güncesi olduğunu düşünme ihtimalimiz olursa buna ne diyebiliriz? İsrail’in burada halihazırda bunu körüklemeye çalıştığını görüyoruz. Bu mani olur mu yeni anayasa adamımıza, buna emsal durumlara.
Olmaz. Terör sorununda de şöyle görmek lazım. PKK cebindeki son tabancaya kadar getirip teslim etse bile Allah koruma yarın bir gün rastgele bir terör örgütünün güçlenmesine neden olacak toplumsal ve siyasi koşullar ortaya çıkarsa, aslında bu örgüte şimdiye kadar silah verenler yarın çok daha gelişmiş silahları, çok daha fazla ölçüde verirler, bunu ya da diğer bir örgütü Türkiye’nin başına bela etmek isteyebilirler. Burada siyasi akıl şunu gerektiriyor. Rastgele bir örgütün, rastgele bir Kürt gencini artık yönlendirerek, eline silah vererek dağa süremeyeceği bir siyasal ortamın oluşturulması… Demokratik siyasal akıl bunu gerektiriyor. O da Türkiye’nin yalnızca Türkiye Kürtleri için değil bütün bölge Kürtleri için de yüzünü döneceği, demokratik bakımdan, kalkınma bakımından prestij edeceği çekim merkezi olan bir ülke haline getirilmesidir. Fiilen böyledir oluşmuş tortunun da ortadan kaldırılması, bölgedeki insanların hepsinin nitekim yüzünü döndürdüğü bir Türkiye’nin oluşturulması… Bence temel sıkıntı odur.

“BU ORTAMI TESİS ETMEK ZORUNDAYIZ”
İmralı’nın söylediği, “Eldeki silahı bırakmaktan daha kıymetli olan zihinlerdeki silahı bırakma meselesi” de aslında bu türlü bir şeydir. Yani yarın bir gün rastgele bir devletin, ülkenin ortaya girip burada insanları silahlandırmayacağı bir ortamı sağlamak, herkesin “Burası benim ülkem, benim vatanım, burada bulunmaktan bu kültürün, bu devletin, bu milletin içinde yaşamaktan huzur duyuyorum” diyebileceği bir ortamı tesis etmek zorundayız.
“10 SENE GEÇTİ ANCAK, FETÖ’CÜLERİN SİNSİ SİNSİ VARLIKLARINI SÜRDÜRDÜKLERİ MUHTEMELDİR”
Bir de FETÖ gerçeği var. Son günlerde Kılıçdaroğlu’nun da bir tabiri var. İşte kendi partisinde FETÖ ile ilgili tanımladığı şahsa baktığımızda eski İstanbul Büyükşehir Belediye Liderini söylüyormuş üzere görünüyor. Buradaki tanımlamayı nasıl buluyorsunuz? FETÖ tabiri üzerinden baktığımızda bu bir hata duyurusu değil mi? Buna ne diyorsunuz?
Hayatım boyunca öbür bir siyasalın söylediği şeyi yorumlamadım; neyi kastetti, kimi kastetti bilmem. Lakin benim bildiğim bir şey var. 15 Temmuz’daki darbe teşebbüsünün üzerinden bu sene 10 yıl geçmiş olacak. 10 sene geçmiş olmasına karşın FETÖ’nün artıklarının birtakım yerlerde, birtakım köşelerde sinsi sinsi varlıklarını sürdürdükleri hatta el altından birtakım örgütlenmelere devam etmeleri mümkündür. Bu mevzuda da devlet kurumları büyük bir titizlikle, dikkatle problemin üstüne gidiyor.
“FETÖ ELLE TUTAMADIĞINIZ BİR ÖRGÜT”
Bildiğiniz üzere vakit zaman yapılan operasyonlarla FETÖ’nün artıkları ayıklanmaya çalışılıyor. Yani FETÖ diye bahsettiğimiz örgüt, öbür tüm örgütlerden farklı bir yapı. Elle tutamadığınız bir örgüt. 15 Temmuz’dan evvel de tanımlamıştım, “Duman üzere bir şey. Yakaladım zannettiğiniz yerde kaçıyor.” Münasebetiyle buna karşı Türkiye Cumhuriyeti Devleti, büyük bir devlet aklıyla ve kararlılıkla uğraş ediyor. Bu rastgele bir siyasi partinin, rastgele bir siyasi görüşün çabası değil, Türkiye’nin tamamının ortak uğraşı olarak görülmelidir.
“MECLİS BUNU YAPAR”
Sosyal medya teklifi tartışılıyor. Televizyonları ilgilendiren bir teklif. Bu mevzuda bir adım atılacak mı? Bu bütün televizyonları, basın kuruluşlarını ilgilendiriyor. Bununla ilgili bir gelişme olabilir mi?
Olur, neden olmasın. Sizlerin de medya olarak bütün siyasi kümeler üzerinde tabiri caizse bu fikri olgunlaştırarak neye gereksinim varsa o maddeyi çıkarmak mümkündür. Meclis bunu yapar.
Bu yasama devrinde olacak bir durum mu?
Olur alışılmış ki, her vakit olur; kâfi ki o anlayış ortaya çıksın.
Kaynak: Haber7

